Onlangs ontdekte ik een interessant programma op dinsdagavond op Nederland 1. 'Liefs uit...' volgde enkele koppels waarvan één partner haar/zijn thuisland verliet om in Nederland te komen wonen. En hoe herkenbaar waren hun integratieperikelen!
Of ze nu kwamen uit Italië, India of Kazachstan...twee dingen hadden ze allemaal gemeen: het Ollands eten vonden ze niet lekker en ze werden hier allemaal op korte termijn depressief. Verder vonden ze de behuizing over het algemeen klein en armzalig. Het meisje uit Kazachstan heeft zelfs haar koffers gepakt en is weer teruggegaan. Kazachstan blijkt een paradijs te zijn vergeleken met Nederland.
Wat mij opviel aan de Nederlanders hier is dat de geëmigreerde partner best wel een hartelijke ontvangst kreeg. De meeste ouders waren fier dat zoonlief met een exotisch ding naar huis kwam. Maar aan de andere kant waren ze best wel streng op integreren. De meisjes moesten direct Nederlands leren en rauwe haringen eten.
Op zich misschien niet slecht, maar omgekeerd werd er helemaal geen moeite gedaan. Dat Italiaanse meisje heeft ook ouders, maar de Nederlandse familie ging geen Italiaans leren. Zelfs haar eigen partner niet. Dat vind ik gebrek aan respect. Je leert toch met plezier de taal van je levenspartner? Mijne man kan al heel goe Vlaams klappen zenne!
Na enkele maanden werden de meisjes nog eens opgezocht. Het meisje uit India vond zichzelf al goed geïntegreerd want ze kon over alles ontzettend zeuren. Het meisje uit Italië vond zichzelf al goed geïntegreerd omdat ze haar Italiaanse modekleren had ingeruild voor slobbertruien en andere leur.
Ze zoeken nieuwe kandidaten voor het volgende seizoen. Voor een echt ongelooflijk verhaal komen ze helaas 4 jaar te laat....
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment