Vakantie zonder landgenoten

Ik krijg de kriebels als ik het hoor: de vakantieplannen van mijn collega's. Een ding hebben ze gemeen, ze gaan allemaal kamperen. Met de tent, de caravan, de camper, iedereen begeeft zich naar het buitenland, volgeladen met gehaktballen in blik en gasbrandertjes. Ik vind het een verschrikking. Ik begrijp ook echt niet wat daar plezant aan is. Ik zie schrikbeelden van halfnaakte mannen die met een wc-rol over de weide lopen, van douches waar je als tiende gebruiker in het vuil en de haren van alle voorgangers mag staan en van natte kleren, natte tenten, koude nachten en zuipende Ollanders die je de hele nacht wakker houden.
Wat mij opvalt is dat ook mensen met een goed betaalde functie gaan kamperen. Mensen van wie je weet dat ze best een hotelletje kunnen betalen. Waarom gaan ze dan toch als holbewoners in tenten kruipen?

Onlangs kreeg ik daar meer duidelijkheid over: Ollanders vinden vakantie zonde van het geld. Ze willen wel op vakantie, maar ze geven liever hun geld ergens anders aan. Vakantie is een noodzakelijk kwaad zeg maar. Daar denk ik heel anders over.

Het meest ironische is dan het antwoord dat je krijgt als je vraagt hoe de vakantie is geweest: "Het was leuk, alleen zo irritant dat de hele camping vol Nederlanders zat! Volgend jaar kiezen we een andere camping uit."
Een andere camping???? Blijkbaar beseffen ze nog niet dat kamperen een Ollandse sport is en dat je OVERAL zult geplaagd worden door je eigen volk.
Met andere woorden, kampeerders ergeren zich dood aan andere kampeerders, terwijl ze natuurlijk op hun beurt ook weer irritant zijn voor anderen. Maar ze houden vol, elk jaar weer.

Ik snap er echt helemaal niks van.
Gelukkig maar!